In onze Platform-expositieruimte in NS Station Amsterdam RAI toont Marieke Bolhuis een aantal sculpturen, die tezamen de dubbel-installatie Schaapskleren vormen. We herkennen onder meer Roodkapje en de wolf, alsmede een flink uit de kluiten gewassen baby en dito paddenstoel. Op het eerste gezicht een vriendelijk geheel, maar bij nader inzien nogal unheimisch.

Het werk bevraagt de kracht van wat Marieke ‘de menselijke AI’ noemt: ons geheugen. In hoeverre worden wij getraind door onze herinneringen? De wolf in schaapskleren vormt wat Bolhuis betreft een rake metafoor voor de huidige situatie in de wereld – al komt de duistere sprookjeswereld van de gebroeders Grimm lang niet in de buurt van de grimmigheid van de actualiteit. De uit delen opgebouwde figuren lijken soms onaf in hun ruwheid, als half vertelde verhalen die de kijker zelf kan afmaken.

Mariekes werk handelt over de condition humaine, de natuur en kwetsbaarheid, gezien door een vrouwelijke/feministische blik. Haar ruige maar gevoelvolle sculpturen refereren daarbij zowel aan mythologie als aan hedendaagse thematiek. De gebruikte materialen, van klassiek (keramiek, metaal, hout) tot ‘wegwerp’ (piepschuim, kurk) aangevuld met objets trouvées, sluiten daar goed bij aan.

Marieke Bolhuis’ Schaapskleren is t/m december a.s. te zien in onze Platform-ruimte op perron 3-4 van NS Station Amsterdam RAI.

EINDSTATION
Dit is helaas de laatste in een reeks exposities die we, op verzoek van de kunstcommissie van NS Stations, ruim vier jaar geleden begonnen in leegstaande ruimtes op Haarlem CS, Utrecht CS en Amsterdam RAI. Die eerste twee ruimtes raakten gaandeweg verhuurd, in station RAI hebben we het het langst ‘uitgehouden’. Bij deze nogmaals heel veel dank aan het Amsterdams Fonds voor de Kunst, aan NS Stations en, niet in de laatste plaats, aan de stationschefs Wendy (Haarlem), Mirjam (Utrecht) en Joeri, Armando en Anna (Amsterdam) voor het genoten vertrouwen en de steun.