Na het gesoebat rond de overweldigende expositie Poems For Earthlings van Adrián Villar Rojas in 2019 deed de Oude Kerk het een stuk rustiger aan en werden de tentoonstellingen aanzienlijk bescheidener. En dat maakte ze, een enkele uitzondering daargelaten, helaas ook minder spannend. We waren dan ook aangenaam verrast door de nieuwe expo Godsworth van de Engelse kunstenaar Jesse Darling. Die heeft grote delen van de kerkvloer veranderd in een landschap van zand, aarde en afval van bouwplaatsen. Her en der staan of hangen langwerpige armaturen met lampjes in allerlei (kermis)kleuren. Afgedankte kasten en dressoirs, gevuld met lege drankflessen, blikjes en andere rommel, lijken een soort alternatieve tabernakels. Het meest imposant is een blauw, rafelig doek dat als we binnenkomen op een hoop ligt, maar even later is ‘herrezen’ tot een immense gestalte.

Associaties bij dit ‘zootje ongeregeld’ gaan van het Amsterdamse kraakverleden tot de puinhopen in Gaza, maar is het ook goed wat we zien? Gaat Darling te ver of nog niet ver genoeg? Sommige onderdelen overtuigen in elk geval meer dan andere. Hoe dan ook, het gevoel dat de Oude Kerk eindelijk weer wat ‘durft’ overheerst. En waarom ook niet: een zeven eeuwen oud gebouw dat zowel een beeldenstorm als een wereldoorlog heeft doorstaan kan wel tegen een stootje.