niet iedere draad…

Vanmiddag waren we in Arti et Amicitae voor de goedbezochte boekpresentatie Marja van Putten’s Not Every Thread Fits The Needle. Het door Marja eigenhandig vormgegeven boek biedt een even fraai als uitbundig overzicht van haar twee- en driedimensionale FemmeBRUt-werk van de laatste jaren, met heel veel foto’s en enkele verhelderende teksten. Marja’s expositie van afgelopen zomer in onze Platform-ruimte op NS Station Amsterdam RAI is goed voor een aantal pagina’s en ook bevat het boek onderstaande tekst (in het Engels). Not Every Thread Fits The Needle kost 40 euro en is te bestellen via deze link.

Het klopt allemaal

Tot een jaar of twee, drie geleden kende ik Marja als schilder die zo nu en dan lapjes stof in haar voornamelijk figuratieve doeken verwerkte, bij wijze van vervreemdend element of als een stukje textuur. Maar toen ontdekte ze de zgn. longarm machine, een drie meter brede naai- en borduurmachine waarmee kan worden ‘getekend’ met garen, en was haar wereld nooit meer dezelfde.
Onder de naam femmeBRUT presenteerde Marja een reeks doeken van ieder twee bij twee meter, waarin textiel en verf met elkaar in evenwicht waren cq het gevecht met elkaar aangingen – en dat in volledig abstracte composities vol kleur; ruig met subtiele accenten, grote vlakken met daarin verfijnde stukjes naai- en/of borduurwerk, uitbundig en/of gewoon lekker gek. Dat werk was nog ‘plat’, maar al gauw was ook de derde dimensie niet meer veilig voor Marja’s brut aanpak. Dat maakte de weg vrij voor een niet aflatende productie van sculpturale objecten: monumentale constructies van hout en ijzerdraad, opgetuigd met dikke lagen pasteuze verf, doek, bolletjes wol, knopen enzovoorts.
Marja’s monumentale en vaak grove, expressieve aanpak verleent haar objecten een zekere masculiniteit; een ‘mannelijke’ stoerheid waarmee textiele kunstvormen doorgaans niet worden geassocieerd. Tegelijkertijd – en daarin toont zich de estheet die Marja óók is – is er altijd een zekere harmonie. Hoe vreemd soms ook, het klopt allemaal.

John Prop | polderlicht