een mogelijkheid

Een volle zaal die minutenlang doodstil en geconcentreerd in het pikkedonker naar een vaag flakkerend licht zit te kijken. Totdat ook dat verdwijnt en ons alleen duisternis rest. En dan verschijnt weer een vaag licht, een verticale streep dit keer. Wordt die nou langer of houden onze ogen ons voor de gek? Zo gaat het zo’n drie kwartier lang (al is dat tijdsbesef er op dat moment niet) totdat BAM!…het podium een fractie van een seconde met een knal fel wit oplicht. Daarna weten de retina al helemaal niet meer waar ze aan toe zijn…

We zijn dan halverwege de voorstelling A Possibility van Germaine Kruip in de Amsterdamse Stadsschouwburg. Wat hebben we gezien? Zwarte vormen die bijna tastbaar lijken, maar waarvan we weten, voelen dat ze een illusie zijn. Mark Rothko-achtige, diffuse rechthoeken van zachtgrijs licht. Een grijswitte ruitvorm, relatief scherp afgetekend tegen de zwarte achtergrond, maakt plaats voor opnieuw duisternis. In het donker klinkt geluid, deels akoestisch en deels elektronisch. Dat geluid wordt muziek, maar blijft net als wat we zien summier en abstract, er is niet of nauwelijks grip op te krijgen. We worden betoverd waar we bij zitten.

En dan, plotseling, krijgen we een hard-realistisch kijkje achter de coulissen en loopt een vrouw vanuit de zaal het podium op. De betovering is in één keer weg. Het wordt weer donker, maar niet meer zo intens diep als voorheen. Een lange horizontale buis daalt langzaam naar beneden en de vrouw begint er met stokken op te tikken, steeds harder, totdat er hevige boventonen ontstaan. Er dalen meer van die glinsterende buizen neer, en er komen meer percussionisten het podium op. Uiteindelijk zijn het er vier en ze spelen knappe, ritmisch ingewikkelde stukken waarbij de klankmogelijkheden van de buizen – van hoog en ijl tot kerkklok-achtige dreun – volledig worden benut. Diepe bassen voegen zich bij het geluid, dat steeds harder gaat, en dan is het voorbij. Schitterend, spectaculair zelfs, maar het is toch vooral die eerste helft die ons zal bijblijven. Die bleek de possibility tot een compleet nieuwe lichtkunst-ervaring.