Er zijn uitnodigender klinkende thema’s dan ‘ladders en trappen’ voor een tentoonstelling, maar Kunsthal KAde heeft ons nog nooit teleurgesteld en dus wagen we het erop. En het moet gezegd: Stairway To…? overtreft de verwachtingen, al was het maar door de enorme verscheidenheid in getoonde objecten, installaties, 3D-modellen, schilderijen en foto- en videowerken. Ladders en trappen kennen allerlei connotaties en die komen allemaal aan bod: spiritueel (reiken naar ‘het hogere’), sociaal (hoe kom je ‘hogerop’) en praktisch (hoe donder je er niet af?) Ladders en trappen staan voor dromen (al dan niet haalbaar) en levensfases (elke zoveel jaar een trede).

Een van de uitschieters is de videofilm Centro di Permanenza Temporanea (foto bovenaan) van Adrian Paci, waarin een groep niet-westerse mannen staat te wachten op een vliegtuigtrap, te midden van een zinderend hete landingsbaan. Terwijl op de achtergrond vliegtuigen landen en opstijgen gebeurt er bij de vliegtuigtrap helemaal niets… de reis lijkt al beëindigd voordat-ie goed en wel is begonnen. Het werk uit 2007 is een treffende metafoor voor asielzoekers die ergens aan een grens staan en niet verder kunnen en heeft dan ook niets aan actualiteit ingeboet. Een ander hoogtepunt betreft de korte videoregistratie van Sky Ladder (2015), een vijfhonderd meter hoge, aan een ballon hangende ‘vuurwerktrap’ van Cai Guo-Qiang, die deze in 2015 in de omgeving van de stad Quangzhou aanstak en die negentig seconden bleef branden.

Op de foto’s met de klok mee: genoemde Sky Ladder van Cai Guo-Qiang | Red Bannister (2024) van Jan Ros, olieverf op paneel, klein maar fijn | Die Leiter (1991), een uit duizenden herkenbare bronzen sculptuur van Armando | Een van de vijf zwevende laddersculpturen met van kleur veranderend glas in de installatie Echo (2024-25) van Stephen Dean, te zien in de ‘buitenpost’ van KAde, de Elleboogkerk.