november in juni

Op een zonnige junimiddag naar de bioscoop voor een film die zich afspeelt in een Estlands sneeuwlandschap, is dat een goed idee?  Ja, want November (Rainer Sarnet, 2017) is een erg fijne film. We duiken het duistere woud en de ijskoude nacht in en ontmoeten daar een aantal broodarme (en overwegend oerlelijke) bewoners van een primitief middeleeuws dorpje.  Met een mengsel van bijgeloof, tovenarij en een rudimentaire vorm van christendom proberen zij het hoofd boven water en de Zwarte Dood van het lijf te houden. Zonodig wordt er een pact met de Duivel gesloten. En dan zijn er de kratts: tot leven gewekte assemblages van gereedschapsresten en dierenschedels die doen vermoeden dat Jean Tinguely in een vorig leven een vernuftig Estlands keuterboertje was. De belangrijkste verhaallijn – dorpsschone Liina heeft haar zinnen gezet op de sukkelige Hans die op zijn beurt droomt van een jonge barones – mag dan wat dunnetjes zijn, de vele absurdistische gebeurtenissen daaromheen maken dat meer dan goed. De gothic zwart-witbeelden zijn stuk voor stuk betoverend mooi en ook de soundtrack (middeleeuwse koralen en eigentijdse drones) mag er zijn. Wie net als wij genoot van het Tsjechische epos Marketa Lazarová kan zich aan November geen (pest-)buil vallen.

Afbeeldingsresultaat voor november kratt
Een kratt in actie…