| polderlicht 2001 | 2003 | 2005 | 2007 | 2009 |
23, 24 en 25 oktober 2009 van 19.00 tot 24.00 uur Polderweggebied (Polderweg, Oranje Vrijstaatkade) Amsterdam Oost/Watergraafsmeer Toegang gratis De vijfde editie van Polderlicht. De crisis mocht dan enige vertraging hebben veroorzaakt, de transformatie van het Polderweggebied was onmiskenbaar zijn definitieve fase ingegaan (Inmiddels had het gebied de volstrekt nietszeggende naam Oostpoort toebedeeld gekregen.) In oktober 2009 was het gebied van alle kanten toegankelijk, waren de eerste openbare gebouwen in bedrijf genomen en waren de eerste 'gewone' straatjes met 'gewone' straatverlichting aangelegd. Eën van de uitgangspunten van Polderlicht (het jarenlang door projectontwikkelaars, aannemers, saneerders en bouwvakkers 'gegijzelde' gebied voor drie avond teruggeven aan het publiek) kwam daarmee feitelijk te vervallen. Vandaar dat deze vijfde aflevering tevens de láátste was. Ruim twintig licht- en geluidskunstwerken en -installaties vormden opnieuw een 'ontdekkingstocht' door het Polderweggebied: een wandeling van kunstwerk naar kunstwerk. Net als tijdens voorgaande edities was een groot deel van de kunstwerken vanaf de straat te zien en/of te horen. Maar de bezoeker kon nu ook een aantal van de nieuwe gebouwen betreden, waar werken binnen stonden opgesteld. Zo waren er werken te zien in de Brede School, in Muziekmakerscentrum muzyQ, in de nieuwe behuizing van Sporthal Wethouder Verheij en op én onder het nieuwe stadsdeelkantoor, het zgn. Stadsdeelhuis. Het Centrum Beeldende Kunst (CBK Amsterdam) Centrum Beeldende vulde Polderlicht aan aan met een kleine maar fijne expositie van lichtkunstwerken uit eigen collectie. Ook was hier ons informatie-centrum gevestigd: het was het sjiekste info-centrum dat we ooit hadden! Naast al deze 'strakke' gebouwen waren er dit keer tot onze grote vreugde ook een paar rauwere plekken toegankelijk voor het publiek. In het hart van het project, op het zgn. Atlantisplein, stonden de werken van o.a. Bart Prinsen in het rulle bouwzand, en werk van Mark Bain 'vulde' de enorme bouwput aan de Oranje Vrijstaatkade. De locaties waren dus zeer afwisselend van sfeer en daardoor vaak verrassend: van het cleane CBK naar een modderige bouwput, van het lichtovergoten MuzyQ naar een duistere fietsenkelder... en dat allemaal op pakweg drie hectare. Opnieuw deden meer dan twintig kunstenaars mee. Daaronder een paar 'oude bekenden', maar voor het grootste deel het waren nieuwe namen. Voor het eerst waren er deelnemers bij van buiten Nederland, te weten uit Duitsland, België en de Verenigde Staten. Zoals inmiddels gebruikelijk maakten de meeste kunstenaars een nieuw werk. Dit keer was er tevens een aantal zgn. Pluspunten aan het programma toegevoegd; geen echte Polderlicht-kunstwerken, maar aanverwante zaken, zoals het Helios-project, uitgevoerd door leerlingen van de Brede School onder leiding van Petra Veenstra en Merel Nip, en de gevelaanlichting van Montessori College Oost door Polderlicht-oudgediende Johan Vonk. We waren zeer te spreken over het niveau van de kunstwerken en de Pluspunten. Alles paste uitstekend op de toegekende locaties. Het weer was overwegend goed; alleen op de zaterdagavond regende het aanvankelijk. De sfeer was geweldig. We hebben meer dan 3000(!) bezoekers mogen ontvangen (ons record!) en er is geen onvertogen woord gevallen. Een mooie afsluiting van een bijzonder project! . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Dutch J. den Hollander maakte een documentaire over Polderlicht 2009. Deze documentaire is op dvd verkrijgbaar (22 minuten, oplage 200, € 5,- incl. verzendkosten) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Polderlicht 2009 was mogelijk dankzij steun van stadsdeel Oost/Watergraafsmeer, het Amsterdams Fonds voor de Kunst, Projectbureau Oostpoort, CBK Amsterdam, Woningcorporatie Ymere, Goethe-Institut Niederlande en vele anderen. |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Gudrun Barenbrock & Carl Ludwig Hübsch Met verf en kwast, of met digitale camera en computer, Gudrun Barenbrock is een rasechte schilder: ze laat vlakken en kleuren harmoniëren, met elkaar in botsing komen of in elkaar overvloeien in altijd heldere composities. Alledaagse elementen uit het leven in de stad zoals straatverlichting, files, bruggen, spoorrails en elektriciteits- en telefoonkabels worden neergezet in harde, strakke lijnen, om het volgende moment bijna op te lossen in zachte, onscherpe vormen. Zonder te oordelen laat Barenbrock ons haar stad zien: een doorlopende reeks geordende en ongeordende vormen, soms van veraf, soms in extreem close-up, soms herkenbaar, vaker volledig geabstraheerd, en dat alles in een schijnbaar terloops ritme. Door niet alleen op de muur, maar ook op vloeren, ramen, deuren en door halftransparant gaasdoek te projecteren, wordt de hele ruimte één groot schilderij. Met penseelstreken van licht. De 'penseelstreken' van Gudrun gaan vergezeld van klankbewegingen van componist/musicus Carl Ludwig Hübsch. Een compositie gebaseerd op drie electronisch bewerkte tubatonen vormt een extra dimensie, een tweede 'spoor' bij de steeds veranderende videobeelden, en geeft ze tevens een solide basis. website / website |
|
Jeroen Glas “Het spelen van videogames heeft een meditatief karakter: je wordt al starende als het ware in het beeld gezogen, weg van de van de wereld om je heen. Het tegenovergestelde gebeurt er als het beeld opeens hapert. Een plotselinge fout in het beeld maakt dat je even wordt wakkergeschud en geconfronteerd met het medium of de techniek zelf. 'Fouten' zijn geen bijprodukt maar krijgen een autonome rol in het beeld." website |
|
Elaine Vis
|
|
Beambus Vera Broos houdt zich bezig met videokunst, animatie, installaties en geluid. Ze speelt graag in op specifieke plekken en op de gemoedstoestand van de mensen die er komen. Ze wil de mensen dicht op de huid zitten en daarbij meerdere zintuigen aanspreken. Rob Hagenouw houdt zich naar eigen zeggen 'vanaf zijn geboorte' bezig met kunst en vormgeving. Voor iets anders wil hij eenvoudigweg niet deugen. Hij is tekenaar, busbouwer en zo meer. Hij verwisselt graag de functie van gebruiksvoorwerpen, maakt installaties en doet aan beeldvorming. Met de Beambus reizen Broos en Hagenouw langs talloze evenementen en festivals. Bezoekers zien films, performances, projecties van kunstwerken, horen live-muziek en maken soms een rit met het bijzondere voertuig. website |
|
Dorotheé Meddens & Ronald van der Meijs Dorotheé Meddens maakt films en videoinstallaties. De videoinstallaties worden meestal gemaakt voor specifieke lokaties en/of voorstellingen, vaak in samenwerking met muzikanten en geluidskunstenaars. Soms zijn haar werken fictief, soms documentair, maar altijd wordt het verhaal verteld met poëtische beelden. Achter de lieflijke beelden schuilen vaak de diepliggende gedachtes over de zin van het bestaan. Ronald van der Meijs is een uiterst divers installatie- en performancekunstenaar. Een constante factor in zijn werk is de balans tussen mens en machine, oftewel tussen natuur en cultuur. Worden wij mensen bepaald door onze oerdriften, of door onze omgeving? Maken de verregaande industrialisering en digitalisering ons uiteindelijk niet zelf tot machines? In alle werken van Van der Meijs speelt geluid de hoofdrol: "Door geluiden te isoleren, in een nieuwe context te plaatsen, en deze op een specifieke manier te bewerken zoek ik naar een bepaalde geluidsabstractie waardoor een vervreemding optreedt." Ronald van der Meijs maakte de soundtrack bij Meddens' film 'Under The Dream'. website / website |
|
Jaap de Jonge Multimedia-kunstenaar Jaap de Jonge werkt aan een breed scala aan projecten, van interactief design tot kunst in de openbare ruimte, Hoewel altijd van technisch hoog niveau, gaat het bij de Jonge nooit om de techniek an sich, maar om het verhaal dat ermee wordt verteld. Zijn installaties en kinetische objecten zijn vertoond in toonaangevende musea en op festivals in Europa, Japan, Australië en Zuid-Amerika. website |
|
Arik Visser “In mijn werk reflecteer ik op maatschappelijke en sociale ontwikkelingen. Kunst en maatschappij zijn in mijn ogen onlosmakelijk met elkaar verbonden. Kunst draagt bij aan een maatschappelijke verrijking, een identiteit en een sociale structuur. In mijn werk onderzoek en bekritiseer ik deze maatschappelijk culturele structuren, verhoudingen, hiërarchieën, normen en begrippen. Ik maak installaties, video's en beeldhouwwerken waarin veelal een politiek engagement naar voren komt.” website |
|
localStyle Sinds het jaar 2000 werken Marlena Novak en Jay Alan Yim samen onder de naam localStyle. Zij combineren beeld (Novak) en geluid (Yim), en maken daarbij gebruik van zowel low tech als high tech- middelen. Ze onderzoeken hoe mensen zich ontwikkelen binnen sociale, politieke en fysieke structuren, hoe ze daarbij hindernissen opwerpen, die vervolgens proberen te overwinnen, en tenslotte compromissen sluiten. Dat uitte zich totnogtoe in uiteenlopende thema's als het paargedrag van de tweeslachtige platworm (platyhelminthes), de relatie tussen bewegingen in de aardkorst, migratiestromen en politiek, alsmede het sonificeren (hoorbaar maken) van een 'koor' sidderalen uit het Amazone-bekken. website |
|
Rachel de Boer Rachel de Boer is pionier op het gebied van de combinatie video/computer en tevens één van Nederlands eerste VJ's. Ze deed performances in Europa en de Verenigde Staten, en werkte daarbij samen met musici, acteurs, dansers en DJ's. Ze maakt video's, videoinstallaties, sculpturen en werken op doek. Ook werkt ze nog steeds als VJ: velen kennen het videodecor dat ze acht jaar lang live verzorgde voor VPRO's Zomergasten. Van pen en papier tot de meest geavanceerde computergraphics, de middelen die De Boer aanwendt zijn uiterst divers. Stilistisch daarentegen werkt ze steeds minimalister: haar werk wordt gekarakteriseerd door versimpeling en 'weglaten'. Het is strak, grafisch, stil, leeg, een soort symbolentaal die met zo min mogelijk middelen een zo sterk mogelijk beeld wil neerzetten. website |
|
Mark Bain "Mensen zijn niet gewend om naar hun gebouwen te luisteren". Het werk van Mark Bain zou men kunnen omschrijven als studies naar de verhouding tussen klank en architectuur. Hij houdt zich bezig met trillingen, geluidsgolven, in relatie tot hun doorgaans massieve omgeving. Het levert kunstwerken op die het publiek zeer fysiek ervaart. Zelf ziet hij deze interesse voortkomen uit het gegeven dat hij uit een familie komt die al generaties lang architecten en bouwkundigen voortbrengt, in combinatie met zijn eigen verleden in rockbands. Met rockmuziek hebben de installaties die Bain de laatste vijftien jaar gebouwd heeft echter nog maar weinig van doen. website |
|
Har Hollands & Kees Bos Har Hollands is een grote naam in de lichtarchitectuur. Hij reist de halve wereld af om flatgebouwen, fabriekscomplexen, bruggen en zelfs de pyramides van Gizeh op vaak spectaculaire wijze aan te lichten. Daarbij wordt duidelijk niet op een paar Watt meer of minder gekeken. Samen met Kees Bos maakt Hollands ook vrij werk. Tijdens Polderlicht stellen zij een werk op dat monumentaal en toch intiem is. website |
|
Peter Vink De kunstwerken die Peter Vink maakt komen tot stand puur door de omstandigheden van de omgeving waarin ze gesitueerd zijn. Zijn installaties hebben meestal een architectonisch karakter en benutten de totale ruimte waarin ze gebouwd zijn, waardoor de schaal groot is. Iets doen met wat je krijgt op dat moment en dat optimaal benutten. Voor Polderlicht maakt Vink een lichtinstallatie 'op maat' in het nieuwe Stadsdeelhuis. website |
|
Yehudit Mizrahi / Berale “Ik zie mijn werk als een soort micro-cosmos. Als een wereld die parallel loopt aan die om ons heen. En als een manier om te onderzoeken hoe ikzelf en de maatschappij waarin ik leef in elkaar zitten. Ik zette daartoe tot op heden allerlei middelen in: sculpturen, muziek, interactieve geluidsinstallaties, performances, textiel, film, poëzie, kinetische kunst en edelsmeden, maar mijn huidige fascinatie ligt in het opheffen van de grenzen tussen al die disciplines. Terugkijkend op mijn ontwikkeling, zie ik een duidelijke lijn. Die begint met dans en (fysieke) beweging en loopt naar wat ik momenteel doe: het in beweging zetten van objecten en machines, zoals oude meubels en huishoudelijke apparaten. Daarnaast is het werken met geluid altijd belangrijk voor me geweest; zo heb ik muziek geschreven voor theater, dans en videoprodukties. In mijn installaties probeer ik al deze ingrediënten te combineren om zo tot één delicaat en gevoelvol geheel te komen.” website |
|
Bas Peeters Bas Peeters werkt sinds 1992 zelfstandig als ontwerper en art-director voor tijdelijke of permanente aankledingen,decoraties en inrichtingen van ruimtes voor culturele en commerciële doeleinden. "Ik onderscheid mij door mijn conceptuele aanpak. Geen overdaad maar subtiele of uitgesproken toevoegingen met respect voor de bestaande ruimte. Licht is hierbij een sfeerbepalend element. Mijn ideëen worden ondersteund door praktische kennis op het gebied van materialen en technieken. Daarom kunt u ook bij mij terecht voor de uitvoering. In mijn atelier is ruime plek voor het werken met allerlei materialen. Tijdens het hele produktieproces hou ik een creatieve en flexibele houding ten aanzien van de opdrachtgever en de doelgroep." website |
|
Blendid Blendid is een interaction design & kunstcollectief bestaande uit David Kousemaker en Tim Olden. Sinds 2004 werken zij samen in het verkennen van nieuwe interactievormen op het snijvlak tussen de fysieke en digitale ruimte. Met behulp van een breed scala aan technologieën creëert Blendid speelse werken die bij jong en oud een gevoel van verwondering oproepen. Binnen een toegankelijke verpakking raakt hun werk ook diepere thema's die vaak verband houden met de impact van technologie op de cultuur. Blendid presenteerde haar werk onder andere op: FILE - International Electronic Language Festival, La 53rd Biennale di Venezia, Re-ACT - Interactive Light Art, Synthetic Times - Media Art China, CineKid Festival, STRP Festival en Digifest. website |
|
Jan-Bas Bollen & Byungyun Kwon De installatie PulseFF genereert middels gecomponeerde geluidsprojekties en pulserend blauw licht iets wat nog het meest op een virtuele watermassa lijkt. De dynamiek is afgeleid van de gemiddelde snelheid van fietsers en de klanken zijn gebaseerd op de basisfrequentie van een tunnelbuis. Voor het projekt is een 36-kanaals luidsprekers-systeem ontworpen met draadloze synchroniciteit - er is dus geen centrale computer. Bollen bouwde het systeem samen met Byungyun Kwon, en schreef er een 13 minuten durende compositie voor. PulseFF is een gezamenlijke opdracht van RedSound (productie, uitvoering) en NFPK+ (compositie). STEIM (Amsterdam) is eigenaar en beheerder van het systeem. |
|
Bart Prinsen “Mijn interesse gaat uit naar 'verloren' ruimtes, de architectuur van achter- en zijkantjes van leefbare of onleefbare gebieden en hoe we in deze plekken, onderhevig als ze zijn aan wildgroei en chaos, toch allerlei structuren, kaders en leidraden lijken te zien. In onze herinnering gaan dit soort plekken een geheel eigen leven leiden, ze krijgen een nieuwe betekenis. Ik combineer verschillende technieken zoals film, foto's, dia's, tekeningen en machinale constructies. De aldus ontstane beelden worden geprojecteerd op instabiele media zoals rook, water en zand. Met mijn installaties onderzoek ik de werking van het bewustzijn, hoe de wereld zich aan ons voordoet, het geheugen en de invloed van onze omgeving. Ik zoek naar de ongrijpbare tussengebieden van de menselijke geest. Ergens tussen verleden en heden, dwars door de tijd, zoek ik de verhouding tussen herinneringen en de vorming van (nieuwe) beelden. Hoe vormt het beeld van een herinnering zich? Ik zoek de zone op tussen wat we gezien denken te hebben en wat het geheugen daarvan heeft gemaakt. Er ontstaat een wisselwerking tussen toeschouwer en installatie: het beeld roept associaties op bij de toeschouwer, beïnvloedt diens herinneringen, en hij beïnvloedt het beeld door zijn aanwezigheid.” website |
|
Su Tomesen Su Tomesen woont en werkt in Amsterdam. Ze maakt maatschappelijk getinte video's, foto's en installaties en reist daartoe de halve wereld rond: zo maakte ze werken in Japan, Egypte, Albanië, Cuba en Brazilië. Haar installaties komen voort uit de context van de locatie waar het werk getoond wordt. De interactie met het publiek speelt daarbij een belangrijke rol. Recentelijk woonde en werkte Su als artist in residence in de Jordaanse hoofdstad Amman. Daar ontstond de oriëntaalse lichtinstallatie die zij tijdens Polderlicht toont. website |
|
Erik Groen
|
|
Bert Vogels “Ik kon altijd al goed tekenen. Op school kon ik daarmee scoren en het maakte me populair. Zo heb ik heel wat schoolagenda's van medeleerlingen vol getekend. Ook techniek zat me als het ware in de vingers zodat ik na mijn middelbare school de studie Bouwkunde aan de TU in Eindhoven ben gaan volgen. Uiteindelijk bleek dat toch niet de combinatie van tekenen en techniek te zijn die ik zocht. Ik heb die studie afgebroken en ben naar de Kunstacademie in 's-Hertogenbosch gegaan. Daar ontdekte ik dat binnen de kunst eigenlijk alles mogelijk was. Hier knoopte ik alles aan elkaar: beeldhouwen, elektronica, tekenen, mechanica, muziek. Sindsdien houdt mijn werkwijze in dat ik alles dat ik kan gebruiken radicaal in één beeld stop - een soort onbekommerde promiscuïteit als het ware. Wat moet kunst anders zijn dan onderzoekend? Anders dan ervoor zorgen dat gedachten op een andere manier vorm krijgen? Dan via onze zintuigen iets in ons willen kristalliseren? Mijn werk beweegt zich in een spanningsveld van wetenschap en haar toepassingen (de techniek) en de natuur, die zich als het ware zelf vormgeeft.” |
|
Planetart Graffiti: sommigen noemen het vandalisme (en dat klopt), anderen noemen het kunst (en dat klopt soms). Hoe dan ook: de meeste schuttingen in het Polderweggebied zitten er vol mee, en er zitten fantastische pieces tussen. Heeft u er altijd al van gedroomd om uw tag te zetten op één van de gebouwen in het Polderweggebied? Polderlicht biedt u de mogelijkheid om uw naam, schuilnaam, telefoonnummer, pincode of wát u ook maar kwijt wilt op een muur te schrijven: beter, sneller en véél groter dan al die andere graffiti, en bovendien 100% legaal. En nog milieuvriendelijk ook, want er komt geen spuitbus aan te pas. De installatie L.A.S.E.R.tag wordt gepresenteert door Planetart. Deze organisatie, gevestigd in het voormalige Volkskrantgebouw aan de Wibautstraat, initieert en produceert allerlei projecten en evenementen 'in public space, cyberspace en outerspace', waaronder het jaarlijkse GOGBOT-festival in Enschede. website |
|
Kees Hoogeveen Het aftasten en herinterpreteren van verschillende kunstdisciplines is een constante in het werk van filmer, kunstenaar, musicus, theatermaker, cultureel adviseur, uomo universalis Kees Hoogeveen. Zijn bijdrage aan Polderlicht is klein maar fijn: het één-minuten-filmpje 'Tijdloos' laat een klein meisje zien dat, aldus de maker, "niet gehinderd door de camera op een tijdloze manier de tijd weet te doden, zich realiserend dat wachten van alle tijden is en nog maar net is begonnen." |
|
