2, 3 en 4 november 2001
van 18.00 tot 23.00 uur
Polderweggebied
(Polderweg, Oranje Vrijstaatkade)
Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Toegang gratis
De eerste editie van Polderlicht was bedoeld om nog een laatste keer het Polderweggebied te laten zien zoals het was
(een rommelige rafelrand met veelal vage bedrijfjes tussen prachtig industrieel erfgoed) voordat de ingrijpende sanering er een onherkenbare,
want volstrekt nieuwe buurt van zou maken.
Het concept was eenvoudig: grotere en kleinere licht-, geluid- en videowerken gingen een 'relatie' aan
met (stukjes van) het gebied, vormden samen een 'route', en toonden het Polderweggebied op een nieuwe manier: nog steeds een obscuur, rafelig stukje stad, maar met
verrassende veel charme en vol verrassende hoekjes.
Met een plattegrond in de hand kon de bezoeker van werk naar werk lopen: er was geen vaste volgorde,
men kon overal beginnen.
Er werd een aantal kunstenaars geëngageerd die tesamen voor een verrassend mooi geheel zorgden. Er waren kunstwerken bij van monumentale afmetingen, zoals het
geprojecteerde hoofd van Peter Zegveld, en er waren minuscule werkjes zoals het stemmetje in de boom dat Hi! How Are You? zei, van Christiane de Jong.
Voor zo'n eerste keer wisten wij een paar 'grote jongens' te strikken, waaronder de al genoemde Zegveld en de wereldvermaarde fotograaf Erwin Olaf.
Wij hadden weliswaar geen enkele ervaring met het op poten zetten van iets in de orde van grootte
van Polderlicht, en de organisatie verliep daardoor af en toe wat chaotisch, maar deze eerste editie was een succes. Het weer was zacht, de sfeer was lekker schimmig en
d'r waren zo'n 1500 bezoekers.
Op de tweede avond van Polderlicht was er een speciale live-avond in de aula van Montessori College Oost. Geluidskunstenaars traden op en begeleidden
filmbeelden van eigen hand, soms verstild en soms extreem heftig. Met: Dan Geesin, Labdog & Jaap Pieters, Gert Jan Prins, Ro Hagers en DJ Ben.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Polderlicht 2001 was mogelijk dankzij steun van stadsdeel Oost/Watergraafsmeer, het Amsterdams Fonds voor de Kunst, VSB Fonds, Prins Bernhard Cultuurfonds Amsterdam,
Projectbureau Polderweggebied, Woningbedrijf Amsterdam, Woningbedrijf Het Oosten en vele anderen.
|
|
Hans Wilschut
Hans Wilschut is op de eerste plaats fotograaf. Door het gebruik van een technische camera zijn zijn foto's ongekend scherp, ook als ze tot billboard-proporties
worden opgeblazen. Middels zeer lange sluitertijden tijdens nachtelijke uren legt hij energiepatronen vast: de lampen in gebouwen en fabrieken, verkeersstromen,
overvliegende vliegtuigen. Zo wordt een 'tijdsverloop' vastgelegd, en daarmee beweegt Wilschut zich tussen fotografie en film.
Polderlicht toont Wilschut's film 'Smokers'. Op een achteraf gelegen pleintje steken kinderen uit de buurt hun eerste sigaretten op. Ze zoeken nog naar de
juiste houding bij deze volwassen handeling. Rookwolken stijgen op, de spanning is voelbaar.
website
|
|
Eibert Draisma
Eibert Draisma is een moderne uomo universalis; hij is ontwerper, kunstenaar, technicus, geeft les en lezingen, werkt voor (soms hele grote) opdrachtgevers,
komt regelmatig op TV, staat in bladen en wint tussendoor óók nog wel eens een ontwerpwedstrijd...
Middels een computer brengt Draisma een eenvoudige compositie voor 18 oliedrums ten gehore. Elke olievat is uitgerust met een elektrisch slag-,
draai-, ratel- of ander mechanisme. De aldus voortgebrachte geluiden lopen uiteen van tikken en bonken, schrapen en slepen tot piepen en knarsen.
website
|
|
Peter F. van Loon
Alle lampen gaan kapot, maar sommigen sterven...
Peter van Loon's installatie maakt dit sterven tot een dramatische gebeurtenis. De nog aan- en uitflitsende TL-lampen zijn feitelijk onbruikbaar en zelfs hoogst
irritant geworden. Nog éénmaal krijgen ze de kans om te verrassen, als een steeds veranderende tekening van rondspringend licht.
Hun verzet tegen de eindeloze duisternis maken ze knetterend hoorbaar.
|
|
Nikki Lindt
Nikki Lindt werkt sinds enige tijd aan het multi-media-project 'De Ark van Noach'. In haar moderne interpretatie van dit Bijbelse verhaal toont zij zich
bezorgd over de toekomst van ons milieu. Tijdens Polderlicht toont zij één specifieke scène uit het project:
er verschijnt een regenboog boven het water... terwijl het donker is. Een surrealistische ervaring...
website
|
|
Peter Zegveld
Multimediakunstenaar en theatermaker Peter Zegveld laat op de zijkant van een gebouw een enorm hoofd zien. Het lijkt van boven te komen, uit de lucht.
Er klinkt gemurmel, onverstaanbare klanken. Is het God? De kunstenaar zelf?
website
|
|
Henk Wildschut
In de kelders van de voormalige Don Boscoschool vond fotograaf Henk Wildschut honderden identiteitsfoto's van meisjes uit de jaren '60.
Het bleken leerlingen van de (vlakbij gelegen en inmiddels gesloopte) Nijverheidsschol 'voor de huisvrouw': een traditionele opleiding in een snel veranderende tijd.
Kijken sommige meisjes daarom zo onzeker? Of hoort dat gewoon bij hun leeftijd? Wildschut maakte er met acht diaprojectoren een indringende installatie van.
website
|
|
Hester Scheurwater
Hester Scheurwater hanteert de videocamera en filmt vooral zichzelf, soms van zo dichtbij dat het ongemakkelijk wordt. 'Ground Floor' toont een vrouw die met
haar benen gespreid aan de grond geketend lijkt. Maar ze is niet alleen in huis...
Een andere vrouw doolt door de kelder. Ze zou het liefst willen ontsnappen door het kleine kelderraam. .
website
|
|
Jaap Pieters & Labdog
Jaap Pieters' oeuvre, een groeiende collectie super-8 films, bevindt zich ergens in het grensgebied tussen film en fotografie. De films tonen herhalende menselijke
of machinale handelingen, minimale repeterende bewegingen, soms slechts een windvlaag... altijd gevangen in een strak kader. En altijd in één take van
drie minuut twintig – precies de lengte van een filmrol. En altijd geluidloos.
Tijdens de Polderlicht live-avond worden de films van Pieters begeleid door noise-trio Labdog.
De muziek van Labdog wringt en kraakt, zowel ritmisch als melodisch, en is hoofdzakelijk gebaseerd op improvisatie. 'Ongewoon' is de beste omschrijving.
Optredens bestaan voornamelijk uit nieuwe stukken, die weliswaar grof zijn voorbereid, maar voor publiek pas daadwerkelijk hun beslag krijgen.
Labdog bestaat uit:
Jeff Winder: gitaar
Danny o'Really: bas
Lazy Bob: drums
website / website
|
|
Marcel Pol
Van een telefoongesprek blijft dat ene zinnetje hangen. Van een film of reis dat ene beeld, die ene dialoog. Dat ene moment.
Marcel Pol reageert op dit soort mooie, verwarrende, amusante, zinnenprikkelende, ergerlijke momenten. En hij maakt er werk van, om die momenten zo te 'bezweren'.
Dat doet hij met uitgesproken materialen en kleuren, zodat ook de toeschouwer deze momenten kan (mee-)beleven.
|
|
Erwin Olaf
Fotograaf Erwin Olaf behoeft nauwelijks introductie. Zijn videofilms zijn minder bekend. Daarin komen we dezelfde randfiguren tegen die zijn fotografie zo fascinerend maakt.
'Spanking Clowns' toont de gruwelijke realiteit achter de vrolijke façade van het circus. De film is een aanklacht tegen zinloos geweld, met harde humor verbeeld.
website
|
|
Louisa Lilani
Louisa Lilani fotografeert overal ter wereld grafstenen. Een aantal daarvan projecteert zij op de ondergrondse afvalbakken die opgeslagen staan in een
hoekje van het Polderweggebied. Het resultaat is vervreemdend en een beetje macaber, maar ook poëtisch op een wat gothic manier.
Heel wat vrolijker is haar videoinstallatie 'Boeoeoeoeh!', die een stukje verderop staat opgesteld. Over een koetje dat hulp nodig heeft.
Het heeft namelijk geen hoofd meer...
website
|
|
Gert Jan Prins
Gert Jan Prins treedt de laatste jaren op met een zelfgebouwd elektronisch systeem dat gebruikmaakt van schakelingen uit radio-, TV- en zendertechniek.
Dit systeem genereert ongekende feedback- en noise-formaties in geluid en beeld. Prins' sound wordt gekenmerkt door enerzijds pure rauwheid in volume en klank,
anderzijds door subtiele schraap-, wrijf- en ruisgeluidjes, maar altijd resulterend in een eigenzinnig soort polyritmiek. Prins treedt op tijdens de Polderlicht live-avond.
website
|
|
Michal Butink
Mensen op straat, ze gaan van a naar b. Waar ze vandaan komen is niet belangrijk, waar ze heen gaan ook niet. Het gaat om het gaan an sich,
hoe de mensen zich tot elkaar verhouden en om de bewegingen die ze maken. Ze zijn met een camera vastgelegd: hun bewegingen worden extra geaccentueerd door
vertraging en loops. In Michal Butink's film 'Kearu' resulteert dat in een dans, een vrolijke choreografie.
website
|
|
Ida Lohman
De 'toverlantaarn' werd, lang voor de uitvinding van de film, gebruikt om op kermissen illustraties te tonen. Het is een soort diaprojector die ook bewegende plaatjes
kan laten de zien.
De toverlantaarn is het medium van lichtkunstenaar Ida Lohman. Tijdens Polderlicht toont zij een tropische roze flamingo, die statig voortschrijdt
in een ronde lichtcirkel.
|
|
Hendrik-xs
Mik Hendrikx en Christiaan Hendriks maken sculpturen, videofilms en geluidsobjecten, en combineren die tot grote installaties: diffuus en poëtisch,
maar ook robuust en aards. Het menselijk lichaam is een veelvoorkomend thema, met de nadruk op de 'gesloten circuits' daarin: de bloedsomloop, de spijsvertering,
de hersenen. Ook paarden, honden, handen en appels zijn regelmatig terugkerende elementen in de wondere wereld van Hendrik-xs, een wereld opgetrokken uit gips,
hout, was, zeep, zout, suiker én... chocolade.
Hendrikx en Hendriks tonen de videofilms 'A Mouthful Of White Feathers' en 'The Dog', alsmede de dia-installatie 'Man / Vrouw.'
website
|
|
Ro Hagers
Ro Hagers componeert muziek/geluid, en maakt videofilms en (licht-)objecten. Dagelijkse voorwerpen uit het urbane landschap worden uitvergroot of anderszins in
ongewone schaalverhoudingen getoond. Ze krijgen daardoor een nieuwe, abstractere betekenis.
Tijdens de Polderlicht live-avond is Hagers' video/audio-performance 'The Development of External Bodies and the Arrangement of Objects' te zien en te horen.
website
|
|
Christiane de Jong
Vanuit een duistere hoek, of vanachter een boom, klinkt plotseling een vriendelijke vrouwenstem die vraagt hoe het met je gaat....
|
|
Nikola Vincelj
Nikola Vincelj is tekenaar en schilder. Door kleine stukjes zwarte film te bekrassen en ze in diaraampjes te stoppen, maakt hij een soort lofi-projecties.
Hij toont ze met enige regelmaat bij concerten in het underground-circuit, alwaar ze de grillige gitaar- noise lijken te versterken.
In de relatieve rust van het Polderweggebied krijgen ze een heel ander, meer verstild karakter.
website
|
|
Jeanne van der Horst
Een trein rijdt een brug op... en weer af... en weer op... ad infinitum. Jeanne van der Horst toont een installatie van
super-8 film- loops die het pionierswerk van de gebroeders Lumière in herinnering roept.
|
|
Peter van Cooten
Uit een enorm archief aan ambient- en electronische muziek heeft radiomaker Peter van Cooten twee bijzondere mixen samengesteld.
Zoals een luchtsluis de overgang tussen warm en koud markeert, zo fungeert 'Klanksluis' als overgang tussen de 'gewone' wereld en die van het Polderlicht-project (en andersom.)
'Eindpunt' is te horen uit het karkas van een autobus bij de voormalige tramremise aan de Oranje Vrijstaatkade.
website
|
|
Dan Geesin
Dan Geesin is tekenaar en schilder, en hij maakt ruimtelijke installaties en objecten, (animatie-)films en (film-)muziek. In zijn film 'Driving' toont de
Brit zijn verwondering over typisch Nederlandse zaken: dijken, eendjes in de grachten, fietsen... De absurde kanten van het alledaagse, omgezet in een helder,
grafische tekenstijl. Tijdens de Polderlicht live-avond begeleidt hij deze beelden met zang en harmonium. Zijn grappige, folky liedjes lijken oefeningen in eenvoud.
website
|
|
Willem Marijs
Willem Marijs' objecten vertellen geen verhaal, maar gaan over de expressie van (kunst-)licht.
|
|
Don Bosco
Het Polderweggebied gaat in de toekomst flink veranderen. Voor menigeen is het een schrikbeeld: alwéér een winkelcentrum?
De kunstenaars van het Don Bosco-aterliercomplex bieden de bezoeker een blik in de toekomst door middels projecties een winkelcentrum na sluitingstijd te suggereren.
Het hart gaat sneller slaan. Willen we hier wel zijn?
|
|
Marieke Bolhuis
Marieke Bolhuis maakt videofilms en (landschaps-) installaties. De natuur is haar voornaamste onderwerp. Tijdens Polderlicht toont zij twee films.
In 'Over Paarlen en Zeeschuim' dansen drie figuren, ieder op een bol, in de branding. Ze worden heen weer, op en neer geslingerd, speelbal van eb en vloed.
Ze zijn verankerd dus het land blijkt onbereikbaar... In 'Shopping Bag Horses' rennen paarden van vuur over de muur. Twee gedichten van L. Wolff rennen mee
en versterken het gevoel van dóórgaan, van vluchten, van achtervolging. En van hartstocht.
website
|
|
Yvonne Oerlemans
'Geen mens, hoe groot of machtig ook, is ooit zo vrij als een vis.' (Ruskin, 1895)
Een gesluierde vis wordt rondgedragen op een tabernakel van rode speren. Deze processie wordt begeleid door een operakoor dat Verdi's 'Nabuco' zingt.
Daarin laten Hebreeuwse slaven hun verlangen naar vrijheid en vaderland horen. Een filosofisch werk van videopionier Yvonne Oerlemans over de vrijheid van denken.
website
|
|
Roel Weenink
Uitvinder/kunstenaar Roel Weenink toont een installatie van negen overhead-projectoren. Normaalsgesproken leveren dat soort projectoren statische beelden op, maar hier is
het één en al beweging. Hoe dat kan? Door heel goed de eigenschappen van het materiaal te observeren...
|
|
Peggy Bonthuis
Het Polderweggebied gaat flink veranderen: er wordt een nieuwe weg ingeslagen. Ook de vierkante schoorsteen is binnenkort weg. 'Weg' staat voor beweging en
vooruitgang. Weg is een lichtinstallatie van Peggy Bonthuis, zojuist afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie. 'De Rietveld' maakt dit project mede mogelijk.
website
|
|
|
