| polderlicht@home 2010 | polderlicht@home 2011 | tickets |
Licht-, geluid- en videokunst op 17 (privé-)adressen in de Amsterdamse Oosterparkbuurt. Dinsdag 28, woensdag 29 en donderdag 30 december 2010 van 14.00 tot 18.00 uur. Maximaal 100 kaarten per middag; entree € 5, - per persoon. Na vijf keer Polderlicht in het Polderweggebied/Oostpoort vonden we het welletjes. Maar het bloed kroop waar het niet gaan kan, en we kwamen terug met een kleinschalige variant op ons licht- en geluidskunstproject: Polderlicht@home. Een wandeltocht langs verschillende (privé-)adressen in de Oosterparkbuurt, met op elk adres een bijzonder licht-, geluid-, of videokunstwerk Aanleiding In het voorjaar van 2010 waren we in het Duitse Ruhrgebiet om daar de Eerste Biënnale voor Internationale Lichtkunst te bezoeken: zestig lichtkunstwerken op evenzovele locaties, verdeeld over zes steden. Dat klinkt als iets heel groots, maar het was op de één of andere manier juist heel kleinschalig en intiem. De kunstwerken bevonden zich stuk voor stuk op een privé-adres, dus bij iemand thuis. De organisatie verstrekte een plattegrond met daarop alle adressen, en daarmee liepen we van woning naar woning. Het kunstwerk stond bij mensen in de woonkamer, in de keuken, in de garage of in de kelder. De één had er zijn woonkamer helemaal voor vrijgemaakt, bij de ander stond het gewoon tussen de meubels of tussen de fietsen, maar altijd gingen de kunst en de leefomgeving een bijzondere verbinding met elkaar aan. We vonden heus niet alle kunstwerken even goed, maar als geheel vonden we het een geweldig project. Dat kwam mede door de bewoners die aan het project meededen: de waren allemaal heel gastvrij en duidelijk trots op 'hun' kunstwerk. De meesten maakten graag een praatje, en soms kregen we zelfs een kopje koffie. En toen dachten we: ...zoiets moet bij ons in Amsterdam-Oost ook kunnen! En zo is het idee geboren van een wandelroute door de Oosterparkbuurt, langs allerlei privé-adressen, met op elke plek een spannend licht-, geluids- of videokunstwerk. Feitelijk een soort Polderlicht in het klein, vandaar de naam: Polderlicht@home. We kozen voor de middagen van 28, 29 en 30 december, van twee tot zes. De meeste mensen -zo dachten we- hebben dan vakantie en, zo vlak na de Kerstdagen, best behoefte aan een verzetje. Wat de locatie betreft: de Oosterparkbuurt kent een mooie mix van allerlei typen huizen. En we wonen er zelf ook, dus het eerste adres hadden we al. Gastheren en -vrouwen De wellicht belangrijkste voorwaarde om Polderlicht@home op poten te kunnen zetten was het vinden van voldoende mensen die én in de Oosterparkbuurt woonden én het leuk leek om met ons mee te werken. Mensen die -op vrijwillige basis- met ons dit experiment wilden aangaan en drie dagen lang een kunstwerk wilden 'adopteren'. En die -in een tijd waarin 'de vreemdeling' met steeds meer argwaan wordt bekeken- er geen probleem mee hadden hun deur te openen voor mensen die ze niet kennen. Gelukkig bestaat dat soort mensen nog! Met als resultaat dat we een 'route' hadden van ruim vijftien adressen. Daarvan waren er een paar semi-publiek, zoals bijvoorbeeld een meubelzaak, maar het overgrote deel behoorde tot het privédomein: woonkamers, maar bijvoorbeeld ook een werkkamer, een zolder en een balkon. Kunstwerken Op elk adres bevond zicht een kunstwerk: een lichtinstallatie, een videowerk of een geluidsobject. Daarvan werd een aantal speciaal voor Polderlicht@home gemaakt. De deelnemende kunstenaars waren een mix van 'nieuwe gezichten' en Polderlicht-bekenden: van veelbelovende nieuwkomers tot gevierde (licht-)kunstenaars. Twee kunstwerken kwamen tot ons via het Nederlands Instituut voor Mediakunst (NIMK, voorheen Montevideo) en één (historisch) werk was een bruikleen van het Eindhovense Centrum Kunstlicht In De Kunst. Het werk was zéér divers en ging in alle gevallen een relatie aan met de plek waar het staat opgesteld -en waar mogelijk met de bewoner/gebruiker van die plek. Succes Deze eerste editie van Polderlicht@home was een succes. Het gemiddelde niveau van de zeer diverse kunstwerken was dik in orde, maar het waren vooral op de onconventionele opzet en de geslaagde uitvoering die het 'm deden. Bezoekers waren bovendien zeer te spreken over de gastvrijheid die ze op alle adressen hadden ervaren. Polderlicht@home was elke middag vrijwel geheel uitverkocht. Met dank aan: Amsterdams Fonds voor de Kunst, Gemeente Amsterdam stadsdeel Oost, woningcorporatie Eigen Haard, woningcorporatie Ymere, Phantavision, drukkerij Imprimo, Erik's Delicatessen en alle gastvrouwen en -heren. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Milou Rabe “In mijn lichtinstallaties speel ik met de vragen: 'Wat nemen wij waar? En tot in hoeverre zijn we bewust van wat we waarnemen?' Om die vragen tot uiting te laten komen in mijn werk, maak ik gebruik van licht in combinatie met objecten die ik in een ruimte plaats. Uit deze drie elementen ontstaat een beeld dat zowel intrigeert als verwart. Op deze manier nodig ik de kijker uit beter zijn omgeving te aanschouwen, probeer verwondering op te wekken en een stukje bewustwording teweeg te brengen.” |
|
Bas Peeters Ruimtelijk vormgever Bas Peeters maakt -naast toegepast werk- site specific installaties. De geschiedenis van de locatie is daarbij vaak een belangrijke inspiratiebron. Door middel van licht, geluid en allerlei andere materialen wordt de bestaande ruimte -respectvol en beheerst- getransformeerd tot een nieuwe omgeving met een andere dimensie. website |
|
Melissa Cruz Garcia 'Kunst-wetenschapper' Melissa Cruz Garcia bouwt vervreemdende, locatie-gebonden lichtinstallaties met behulp van analoge mechanieken, technieken uit de oude doos en huis-tuin-en-keuken materialen. Haar research resulteert in hybride machinerieën en 'magische' installaties, gebaseerd op cinema-technieken, optische wetten en improvisatie, waarin de toeschouwer actief wordt betrokken. website |
|
Femke Moedt
|
|
Paul Baartmans "Het dominante medium in mijn werk is licht. Ik speel graag met dynamische factoren zoals beweging, toeval en interactiviteit, en nodig de toeschouwer uit te delen in dit spel. Motieven als transparantie, schaduw, ritme, geluid, spiegelingen, golfbewegingen, combinaties van lichtkunst met architectuur of (stads-)landschap; alles draagt bij tot een gevarieerd resultaat, waarbij verrassing en verwondering, en soms ook verstilling voorop staan.” website |
|
Elodie Pong Elodie Pong onderzoekt in haar videofilms de effecten van intermenselijke relaties, sociale structuren en culturele codes op de huidige pluriforme en sterk geïndividualiseerde samenleving, door middel van thema's als identiteit, gender, imago, vriendschap en intimiteit. Het werk is over de hele wereld te zien en heeft vele prijzen gewonnen. Pong leeft en werkt in Zürich. Met dank aan het Nederlands Instituut voor Mediakunst. website |
|
Femke van Heerikhuizen Naast cartoons, illustraties en strips maakt Femke van Heerikhuizen opblaassculpturen. Die bestaan uit een schijnbaar vormeloze hoop stof, aangesloten op de blaaskant van een Nilfisk-stofzuiger. Langzaam vult de stofmassa zich met lucht, krijgt vorm en komt tot leven. “Een stofzuiger kan zuigen, maar veel interessanter is het dat hij ook kan blazen. Dingen kan laten bewegen! Als de stofzuiger uit is, is het beeld weer weg. Het is iets maar het is ook niets. Dat is leuk.” website |
|
Yarre Stooker De films, videoprojecties en andere uitingen van Yarre Stooker zijn -naast onderkoeld humoristisch- herkenbaar en vervreemdend tegelijk. 'De vergeefsheid van het bestaan' is daarbij zijn belangrijkste thema. Zijn films zijn bewegende collages van bewerkte beelden. Op basis van een globaal script en vanuit talloze losse gefotografeerde zelfportretten ontstaat –beeldje voor beeldje- een stop-motion montage, met daarin vele Stookers tegelijk als hoofdpersonen. website |
|
J. Jacobson Sigarenfabrikant J. Jacobson (1904-1998) was in zijn vrije tijd een enthousiast uitvinder. Naast een scherm waarop in het volle zonlicht kon worden geprojecteerd en een tube zonder dop bedacht hij een vernuftig lichteffect met lamellen, bedoeld om in een groot gebouw toe te passen. Verder als een model op klein formaat is het echter nooit gekomen. Dit uiterst kunstige prototype, getiteld City Lights (1981), behoort tot de vaste collectie van Nederlands eerste en enige lichtkunstmuseum, het Centrum Kunstlicht In De Kunst te Eindhoven. Tot veler verdriet sluit dit sympathieke museum eind 2010 haar deuren. Wij zijn er trots op dat we City Lights voor Polderlicht@home in bruikleen mogen nemen. website |
|
Nico Parlevliet "Processen interesseren mij meer dan resultaten. Ik schep omgevingen waarin 'iets' gebeurt om daarmee zintuiglijke ervaringen te onderzoeken. Verandering, beweging en speelse, toevallige elementen: daarin ligt de oorsprong van mijn fascinatie. Al heel lang is geluid mijn onderzoeksterrein. Door middel van mechanieken, installaties en video’s ontrafel ik klanken, maak ik ze zichtbaar. De vorm wordt, net zoals bij muziekinstrumenten, bepaald door de functie: geluid produceren. Maar ook hier gaat het mij in wezen niet om het geluid zelf, maar om het proces van de beweging waaruit het geluid voortkomt. Kortom: mijn werk bestaat uit het spelen met de registratie van verandering." website |
|
Tim Olden Tim Olden is één van de oprichters van Blendid, een ontwerpcollectief dat experimentele interfaces en interactieve installaties ontwerpt en bouwt in het veld tussen kunst en design, en die installaties toont over zowat de hele wereld. Als interactie-ontwerper houdt Tim ervan om speelse ervaringen te creëren in het gebied waar de digitale en fysieke werelden elkaar ontmoeten en verbonden raken. website |
|
Sara Rajaei Een herinnering uit het verleden, een plotseling besef van het nu, of een vooruitblik op de toekomst; wij mensen hebben het bijna magische vermogen om continue in talloze tijdszones tegelijk te kunnen verkeren. Een film heeft altijd twee lengtes: de tijd die de film duurt én de tijd die wordt getoond: een heel leven kan zomaar in 90 minuten voorbijflitsen. Het besef van tijd is het belangrijkste thema van Sara Rajaei's verhalende, poëtische films. Met dank aan het Nederlands Instituut voor Mediakunst. |
|
Peter van der Es “Film is een fantastisch medium. Het biedt ons een fantasierijke schijnwerkelijkheid, een overtuigende en comfortabele plek waar onze angsten en dromen de vrije loop nemen. Deze zo vertrouwde wereld is het uitgangspunt van mijn werk: een legitieme en oneindige bron van input. De wereld die Hollywood ons voorspiegelt hangt aan elkaar van associaties, manipulaties en citaten, die het geheel overtuigend maken. Ik gooi deze elementen door elkaar, combineer fragmenten uit het enorme filmbeelden-archief, en creëer een nieuwe, gefingeerde werkelijkheid van feit en (vooral) fictie: een alledaagse onwerkelijkheid.” website |
|
Wiersma & Smeets Beeldende kunst vanuit theater? Oude rommel? Meesterknutselaars Moniek Smeets en Bram Wiersma komt echt álles van pas om een verhaal te vertellen. Beeldmateriaal, licht, geluid, muziek en techniek, het wordt in hun ((theater-)laboratorium allemaal door henzelf gemaakt. Origineel en uiterst lo-fi. website |
|
Titia Ex Binnen het werk van Titia Ex gaat het om het spanningsveld dat licht teweeg brengt in een omgeving ten opzichte van haar gebruikers. Licht kan de dynamiek van een ruimte weergeven, maar ook de stilte. Het is een zoektocht naar de mens in beweging, zijn ritme, de richting, de bezinning, en hoe dit van een poëtische echo te voorzien. website |
|
Arno Scheper Arno Scheper experimenteert met audiovisuele media. De nadruk ligt daarbij op het innerlijke karakter van die media, fysieke beweging en de menselijke interactie met diezelfde media. De resultaten lopen uiteen van audiovisuele performances, kinetische geluidsculpturen en site-specific installaties tot 'optische films'. website |
|
Miloushka Bokma "Ieder mens draagt een persoonlijke en emotionele geschiedenis met zich mee. Deze herinneringen en belevingen komen op een specifieke manier tot uitdrukking in iemands gezicht, oogopslag of lichaamshouding. Het zijn deze signalen, deze emotionele sporen die mij interesseren en die het uitgangspunt vormen van mijn geënsceneerde foto- en videowerken. De situaties die ik creëer laten zich lezen als momentopnames uit een persoonlijke historie, waarbij ik de onzichtbare lagen probeer bloot te leggen. Ze verbeelden de innerlijke kanten van het menselijke bestaan." website |
|
Rosa Kijne “In mijn werk onderzoek ik het spanningsveld tussen realiteit en fantasie en de maakbaarheid van mijn eigen belevingswereld. Niet om helemaal aan de realiteit te ontsnappen maar omdat het pogen op zich al genoeg kan zijn om het dagelijkse leven op een alternatieve manier te beleven. Die zelfgemaakte wereld, hoe absurd ook, laat ik graag geloofwaardig en toegankelijk overkomen; daarvoor werk ik het liefst met fotografie en film.” website |
|
